مراد از جعل ، نسبت دادن حديث يا احاديثى به شخص يا اشخاصى يا جريانى است كه نقشى در صدور كلام از معصوم عليه السلام نداشته‌اند و مقصود از تحريف ، ايجاد تغيير در حادثه يا نام شخص يا اشخاصى است كه حديث در ارتباط با آنان صادر شده است و اين دگرگونى ، يا در خود حادثه يا در جزئيات آن است . مانند اين كه بعضى از كلمات واضح و روشن ، از متن حادثه ، حذف شوند و به جاى آنها ، واژه‌هاى مجمل و مبهم گذاشته شود تا نتايج مورد نظر ، از حديث دريافت نشود . البته براى تشخيص مورد صدور احاديث جعلى يا تحريف‌شده ، معيارهايى وجود دارد . مانند : مخالفت با قرآن يا تعارض با احاديث ؛ مخالفت نتيجهء مفهوم حديث ، با توجّه به مورد صدورش با قرآن و احاديث ؛ مخالفت با عقل ؛ مخالفت با اصول اعتقادى يا احكام شرعى ؛ مخالفت با تاريخ قطعى و مسلّم ؛ موافقت با اهداف و اميال سلطه‌گران و جريان‌هاى فكرى انحرافى ؛ موافقت با اسرائيليات و . . . . 7 . اختلاط مورد صدور با حديث گاه ممكن است كه به دليل عدم ضبط دقيق ، بين مورد صدور و حديث ، خلط ايجاد شود كه مىتوان با مراجعه به طرق ديگر حديث ( اگر داشته باشد ) يا بررسى ميزان فصاحت و بلاغت كلام ، آنها را تغيير داد ؛ هر چند خيلى مشكل است . 8 . اختلاط مورد صدور با توضيح راوى گاه ممكن است كه راوى حديث ، توضيحاتى داده و اين توضيح ، در متن حديث ، خلط شده ، به گونه‌اى كه معلوم نيست از آن امام معصوم است يا از راوى . 9 . حمل مورد صدور احاديث گاهى ممكن است كه معصوم عليه السلام در حال سخن گفتن باشد و هم‌زمان ، جريانى اتفاق